Daha once ki yazimda,  TUDAV ile Bogaz’daki yunus arastirma turlarina katildigimdan bahsettmistim.  Burada cektigim fotograflari turu organize eden Aylin’e verdim. Sonucta arastirma yapiyorlar ve fotograflarim  islerine yarar diye dusundum. Bilindigi gibi, yunuslar yuzgeclerinden ayirt edilir. Hepsinin ki farklidir. Bir cesit parmak izi gibi.

Bir gun Aylin’den bir e-mail aldim. Arastrimalarina benim de katilmami istiyordu. Megersem cektigim fotograflar cok isine yaramis, hatta Ingilterede ki ortak calisma yaptiklari vakifa bile gondermisler. Hic tereddut etmeden kabul ettim. Bir kac kez bulustuk, yurtdisindan da gelen arastirmacilar ile beraber Bogaz’i bir asagi bir yukari dolastik. Yaz aylarina nazaran, Karadeniz taraflarinda hic goremedik. Ama Eminonu Kadikoy arasi tam bir Yunus Cenneti olmus!! Saat 13.00 gibi Kumkapi’dan teknemize bindik, aciklarda gordugumuz bir kac cekingen Mutur disinda saat 15.00′e kadar hic bir faliyet yoktu… Martilar  denizin uzerinde peyaz bir ortu misali balikcilari bekliyorlar, bir kac ufak taka etrafimizda, dalgalarin  dansina kapilmis, hersey uyum icinde… Hizla gecen ve rahatsiz edici sesleri olan Deniz Otobusleri disinda yunuslari kaciracak hic bir sey yoktu…

 

Muturlar, cekingen ve yanlizligi tercih eden yunuslardir. Yuzgecleri  piramit seklindedir ve derileri koyu gridir. Bottle Nose Dolphin yani Afalina olarak bildigimiz yunuslara gore cok daha kucukler. Ama onlari Bogaz’da bu mevsimde gormus olmamiz bile arastirmalar icin onemli bir veri.

 

Sansimiza deniz dumduzdu, hava muhtesem, ( daha onceki bir kac cikisimizda donmustuk…) fazla gemi trafigi de yoktu.. Derken uzakta kalabalik bir kac Afalina gurup’u gorundu… hemen motorlari durdurduk. Teknenin burnuna oturdum, ayaklarimi asagi doru sallandirdim, bir agicin dalinda oturur gibi,  melekler ile bulusucakmis gibi heycanli. Hepmizin kalbi yerinden cikacakti. Evet her seferinde boyle hissediyorum… Yunuslar ile kac kere karsilasirsam karsilasigim, hep ama hep heycanlaniyorum, yuregim icime sigmiyor… Muhetsem bir enerji saciyorlar..!!

Onlari korkutmamak icin cok sessiz olmamiz gerekiyordu. icimden denize atlamak gelse de gorevimi basari ile tamamlamak icin cekebildigim kadar fotograf cekmeye calistim. Vizorumden gorduklerime inanamiyordum. Atliyorlar, tankerler ile yarisiyorlar, oynuyorlar, kimi balik avliyor, kimi bizi merak edip teknenin yanina kadar gelip, bizi inceliyor…

 

Bir yunus ile goz goze gelmenin yasattigi duygulari size tarif edemem…

 

 

Gunes batana kadar beraberdik, donus yolunda ise, bizi yolcu etmeye karar verdiler.

 

Tekneden birbirileri ile iletisim kurmak icin kullandiklari tiz sesleri duyabiliyorduk!!  Burnun altindan, yan donup resmen bize bakiyorlardi…!!

 

 

 

Sanirim, artik aramizda bir bag olustu. Ilk tanismamiz gerceklesti, bakarsiniz ilerde gercek bir dostluk olusabilir ?

TUDAV’a ve arastirmalarina devam edebilmesi icin, yakinda satisa cikicak t-shirt’lerden alabilirsiniz. Detaylarini bir kac hafta sonra facebook’umda ve burada yayinliyacagim.

 

 

TÜDAV’ın organize ettiği  2. Boğaz turunda, daha da heycanlıydım. Geziyi özel kılan, yanımda çok sevdiğim arkadaşım Nilüfer ve eşi Murat’ın olmasıydı. Nilüfer Amerika’da yaşadığı için mağlesef fazla görüşemiyoruz…O da yunusları çok sevdiği için, bu fırsatı kaçırmadı.

İlk tur muhteşemdi. Yola çıktığımız andan  intibaren, yunuslar sürekli etrafımızdaydı. Hem avlanıyor hem  oynuyorlardı. Fakat bugün o kadar şanslı değildik. Hava daha soğuk, gök yüzü bulutluydu. Sert rüzgar ve oluşan dalgalar yüzünden çok daha dikkatli bakınmamız gerekiyordu. Yunusların yüzgeçlerini o koşullarda tespit etmek için zorlanıcaktık.

İstinye iskelesinden  son katılımcıları aldıktan sonra, teknenin burnunda yerimizi aldık. Herkes ellerinde makinalar, her an görülecek yunusları çekmek için hazırdı.

 

 

Maalesef hiç hoşuma gitmiyen bir görüntü….

 

 

 

Artık, Fil Burnuna çok yaklaşmıştık. Tam ümitlerimizi yitirmiş, geri dönemeye niyetlenirken…

 

 

İlk yüzgeçimizi gördük!

 ”nerede.. ay ben göremiyorum..!” , “işte orda, 12 yönünde..!” sesleri arasında, su yüzüne çok nadiren çıkan ilk yunusumuzu gördük…

 

 

Tekrar ümitlendik, kameralara sarıldık… ama  tuhaf bir sessizlik vardı… Kalplerimiz heycan ile atarken gözlerimizi denizden ayırmıyorduk…Geçen sefer bize muhteşem anlar yaşatan yunuslar gitmişti sanki…

Tam Fil Burnuna demir atmaya gidiyorduk ki, karşımıza  çekingen bir çift Afalina cinsi yunus çıktı. Bu sefer daha uzun süre yüzeyde kaldılar, bizde fırsattan istifade edip deklanşörlere basmaya başladık..

 

 

 

Nilüferciğim yunusları görmeden gitmesin diye içimden çok dua ettimiştim…  Artık gönül rahatlığı ile molamızı verebilirdik.  Kızgın öğlen güneşinin altında ve o heycanla, herzaman fotoğraflarınızı kontrol edemiyorsunuz, bu yüzden gölge bir yere yerleşip kameranın arkasında bulunan ekrandan çektiklerimize bakmaya başladık. Tabii ki asıl netice bilgisayar ekranında ortaya çıkıyor.

 

Tur organizatörümüz Aylin’in de neşesi yerine gelmişti, araştırmalarına devam edebilecekti.  Her yunus yüzgeçinden tanınır.  Saat kaçta, nerede, kaç tane yunus gördüğünü tablosuna özenle kaydediyor. Bizde elimizde bulunan ve ona yardımcı olabilecek bütün fotoğraflarımızı veriyoruz.

 

 

 

Mutur cinsi yunuslar da partiye katıldılar… Boyları 1,5 m averajında olan bu minik dostlarımız, genellikle dipte yaşıyan balıklarla veya istavritle beslenirler. Popülasyonları diğerlerine göre daha az, renkleri neredeyse siyah’a yakın ve  ufak üçgen yüzgeçlere sahiplerdir.

 

 

Dönüş yoluna çıktığımızda, son bir kez ,  uzaktan çekingen 2 yüzgeç göründü ve gitti…

 

 

 

Şahsen çok güzel bir gün geçirdim! Canım arkadaşımla beraberdim, yeni insanlarla tanışma fırsatı buldum,  yunusları görebildik ve Boğaz’ın temiz havasından faydalanabildik! 

 Şimdiden bir sonraki  turu dört gözle bekliyor, Aylin’e bu organizasyon için tekrar çok teşekkür ediyorum

 

 

 

Turlara katılmak veya Boğazdaki yunusların araştırmalarına katkıda bulunmak isterseniz TÜDAV’ın web sitesine girebilirsiniz: http://www.tudav.org/