İki yıl evvel Yiğit Ailesi’nin yeni ferdi Kerem’in doğumuna girmiştim. Bir kaç ay sonra annesi  Leyla Hanım’ın doğum günü için evlerinde ufak bir seans yapmıştık. Bu sefer  ailecek stüdyoma geldiler. Kerem bir yılda çok büyümüş, enerji dolu bir çocuk olmuş, Cemre güzeller güzeli bir genç kıza dönüşmüş, Eren ise hala çok tatlı ve karizmatik

Bahçede bir kaç kare çektikten sonra stüdyoma geçtik. Kerem yaşına uygun olarak, fotoğraf seansımızdan erkenden sıkılmış olsa da, anne kız  itiraz etmeden bana bir çok poz verdiler.

Bu çekimleri gelenek haline getirmek istiyen Leyla Hanım’dan söz aldım, seneye  tekrar beraberiz

İki saatlik seansımız çok keyifli geçti. Nil doğuştan manken olmaya razı, her türlü pozu veriyor, Şenay ise  büyüleyici gözleri ile herzaman ki gibi çok güzeldi.

]]> http://www.selinky.com/profesyonel-bebek-fotografciligi/gecmisten-gelen-teklif/feed/ 0 http://www.selinky.com/profesyonel-cocuk-fotografciligi/ayla-tekrar-studioda/ http://www.selinky.com/profesyonel-cocuk-fotografciligi/ayla-tekrar-studioda/#comments Wed, 29 Feb 2012 17:48:36 +0000 selin http://www.selinky.com/?p=2508 Hatırlarsanız, geçen sene Ayla annesi ve babaanesi ile beraber stüdioma çekim için gelmişlerdi. Bu sefer Ayla babasını da getirdi.  

Pozitif enerjisine ve neşesine doyamadığım Ayla’nın resimlerini tekrar çekmek isterim. Umarım bu yaz, ailesi ile beraber tekrar İstanbul’a gelir ve hasret giderme fırsatımız olur

Tam bir yıl sonra minik Sanem’in 1. yaş günü için anlaştık. Bir pazar günü,  güneş yerini yıldızlara bırakmadan evvel, önce stüdyomda sonra da parkta çekimimizi yaptık.  Yaşı itibari ile bizden ve kıyafet değştirmekten sıkılan Sanem, salıncakları ve yeşil alanı görünce pek memnun oldu. Kendi kendine daha pek yürüyemediği fakat herşey de ilgisini çektiği için hayatını pek kolaylaştırdığımız söylenemez. Biz sabit durup gülümsemesini isterken o etraftaki köpeklerle ve süs havuzundan çıkan sularla oynamak istiyordu. Ama ağlamadan, kibarca ve sabırla bize verdi pozlarını.

Bu arada, peşimizde koşturan ve hiç bir şeye itiraz etmeden çekime  uyum sağlıyan babaya da teşekkürlerimi sunarım. ;)

Bir gun Aylin’den bir e-mail aldim. Arastrimalarina benim de katilmami istiyordu. Megersem cektigim fotograflar cok isine yaramis, hatta Ingilterede ki ortak calisma yaptiklari vakifa bile gondermisler. Hic tereddut etmeden kabul ettim. Bir kac kez bulustuk, yurtdisindan da gelen arastirmacilar ile beraber Bogaz’i bir asagi bir yukari dolastik. Yaz aylarina nazaran, Karadeniz taraflarinda hic goremedik. Ama Eminonu Kadikoy arasi tam bir Yunus Cenneti olmus!! Saat 13.00 gibi Kumkapi’dan teknemize bindik, aciklarda gordugumuz bir kac cekingen Mutur disinda saat 15.00′e kadar hic bir faliyet yoktu… Martilar  denizin uzerinde peyaz bir ortu misali balikcilari bekliyorlar, bir kac ufak taka etrafimizda, dalgalarin  dansina kapilmis, hersey uyum icinde… Hizla gecen ve rahatsiz edici sesleri olan Deniz Otobusleri disinda yunuslari kaciracak hic bir sey yoktu…

Muturlar, cekingen ve yanlizligi tercih eden yunuslardir. Yuzgecleri  piramit seklindedir ve derileri koyu gridir. Bottle Nose Dolphin yani Afalina olarak bildigimiz yunuslara gore cok daha kucukler. Ama onlari Bogaz’da bu mevsimde gormus olmamiz bile arastirmalar icin onemli bir veri.

Sansimiza deniz dumduzdu, hava muhtesem, ( daha onceki bir kac cikisimizda donmustuk…) fazla gemi trafigi de yoktu.. Derken uzakta kalabalik bir kac Afalina gurup’u gorundu… hemen motorlari durdurduk. Teknenin burnuna oturdum, ayaklarimi asagi doru sallandirdim, bir agicin dalinda oturur gibi,  melekler ile bulusucakmis gibi heycanli. Hepmizin kalbi yerinden cikacakti. Evet her seferinde boyle hissediyorum… Yunuslar ile kac kere karsilasirsam karsilasigim, hep ama hep heycanlaniyorum, yuregim icime sigmiyor… Muhetsem bir enerji saciyorlar..!!

Onlari korkutmamak icin cok sessiz olmamiz gerekiyordu. icimden denize atlamak gelse de gorevimi basari ile tamamlamak icin cekebildigim kadar fotograf cekmeye calistim. Vizorumden gorduklerime inanamiyordum. Atliyorlar, tankerler ile yarisiyorlar, oynuyorlar, kimi balik avliyor, kimi bizi merak edip teknenin yanina kadar gelip, bizi inceliyor…

Bir yunus ile goz goze gelmenin yasattigi duygulari size tarif edemem…

Gunes batana kadar beraberdik, donus yolunda ise, bizi yolcu etmeye karar verdiler.

Tekneden birbirileri ile iletisim kurmak icin kullandiklari tiz sesleri duyabiliyorduk!!  Burnun altindan, yan donup resmen bize bakiyorlardi…!!

Sanirim, artik aramizda bir bag olustu. Ilk tanismamiz gerceklesti, bakarsiniz ilerde gercek bir dostluk olusabilir ?

TUDAV’a ve arastirmalarina devam edebilmesi icin, yakinda satisa cikicak t-shirt’lerden alabilirsiniz. Detaylarini bir kac hafta sonra facebook’umda ve burada yayinliyacagim.

 İlk onu çekmeye başladım…

Sonra bir kaç aile pozu.. zavallı Zeynep, gaz sorunları yüzünden pek rahat edemedi çekim boyunca…

Odasına çıkıp, yatağına kavuşmak iyi geldi minik Zeynep’e… bezini ve kıyafetini değiştirdi annesi ve hemen gözler açıldı, ağlamalar kesildi…

Sonra da çok tatlı bir uyku zamanı….

Çekime  doyamadan ayrılmak zorunda kaldım, bir doğum günü prensesi beni bekliyordu …. 

 Önce e-mailleştik. Zeynep  beğendiği bir kaç örnek resim yolladı, bende tarzını ve konsepti belirlemeye çalıştım.  Bir kaç gün sonra Bebek’te bir kafede buluştuk. Oturduk, kahvemizi içtik, brownie’mizi yedik, 1 saate yakın sohbet ettik. Meğersem çok ortak yönümüz varmış. Pozitif enerjileri yüklenmişken de çekime oracıkta başladık.

Benim ilk yetişkin portre çekimim olması nedeni ile biraz heycanlıydım. Daha önce sadece arkadaşlarımı çekiyordum ama bu sefer farklıydı. Müşterilerime karşı aldığım sorumluluğun ve onları tatmin etme yükü beni bir gece öncesinden zaten biraz uykusuz bırakmıştı. Zeynep çok nazik, yumuşak sesli ve  hayat dolu bir insan . Onunla sohbet etmeye başladıktan sonra bütün heycanım kayboldu, sanki iki arkadaş buluşmuşuz da, keyifli bir gün geçiriyoruz.

Kafedeki çekimimiz bittikten sonra, Bebek parkına geçtik, havanın güzelliğinden istifade edip orada da bir kaç poz çektik. Kıyafet değişimi yaptıktan ve yine çok keyifli bir öğlen yemeğinden sonra, bir otelin bahçesinde ve koridorlarında çekimler yaptık. Tabii ki özel katlarda fotoğraf çekmek yasak olduğu için, nazikçe oradan ayrılmamız istendi. Bizde iki yaramaz kız gibi, kıkırdıyarak çıktık otelden.

Ama bence netice hiç de fena olmadı

Resimleri teslim aldıktan sonra, Zeynep düzenli olarak yazdığı websitesinde bugünümüzden bahsetmiş. İsterseniz birde çekimi onun gözünden yaşayın : http://www.caferuj.com.tr/Yazarlar/cr_zeynep_nefesoglu/2011/10/03/aslinda-her-kadin-bir-fotomodel

Çocukların bende yeri ayrı, ama itiraf etmeliyim ki bu çekimden de müthiş zevk aldım. Umarım Zeynep ile tekrar farklı konsept çekimler yaparız!

Özellikle Dilara’ya da çok teşekkür ediyorum, sayesinde fotoğraf yelpazeme yeni bir kategori eklemiş oldum…

Toplamda 21 kişiydik. Aralarında aile dostumuzun kızı Nazlı da vardı.  Montreal’de okuyan Nazlı, DJNV olarak da tanınır ve çok özel gecelerde DJ’lik yapmıştır.

 Uzun simsiyah saçları, dolgun dudakları ve derin bakışları ile tam benlik bir model

Kenya’yadaki 2. günümüzde, safariden tam döndük ki,  ışık karardı, hafif bir rüzgar esmeye başladı, gök gürültüsü derken, kovadan boşalırcasına yağmur yağmaya başladı. Damlaların toprak ile buluştukları anda etrafın kokusunun güzelliği tarif edilemez.

Hemen Nazlı ile anlaştık, ve çadırının önünde buluştuk. Gri havaya kontrast olarak turuncu tüniğini giydi ve çekime başladık…

Nazlı  boynundakı mavi kolyeyi, o gün ziyaret ettiğimiz Masai köyünden aldı. Bence çok yakışmış!

Nazlı ile daha bir sürü projemiz var. Bu çekim çok keyifli bir başlangıç oldu. Belki Montreal’e dönmeden bir seans daha yapabiliriz

Minik prens, Sarp beni resmen masmavi gözleri ile büyüledi.

Minik prensin gözlerinini güzelliğini kime borçlu olduğu sanırım ortada….

İki saate yakın süren çekim boyunca Sarp çok uslu ve uyumluydu. Aslında daha çok babalar bir an önce bitmesi için can atarlar, ama bu sefer Serkan Bey’de tempoya ayak uydurdu…. hatta yerlere bile yatmayı göze aldı. Sanırım konu aile fotoğrafları olunca, bazen özveride bulunmak gerekiyor